Τρίτη, 25 Ιουνίου 2013

Τα πάθη της ζωής μου - Μπέρτραντ Ράσελ



Τρία πάθη, απλά αλλά εξαιρετικά δυνατά, έχουν εξουσιάσει τη ζωή μου: η λαχτάρα για έρωτα, η αναζήτηση για γνώση και η αβάσταχτη λύπη για τα δεινά του κόσμου.
Με στριφογύριζoυν αυτά τα πάθη όπως ένας σίφουνας, μια από 'δω, μια από 'κει, σε μια απρόβλεπτη διαδρομή μέσα σ' ένα ωκεανό μαρτυρίου, συχνά μέχρι τα τελευταία όρια της απελπισίας.
Καταρχήν αναζήτησα την αγάπη γιατί φέρνει την έκσταση, έκσταση τόσο μεγάλη ώστε κάποιες φορές αισθάνομαι ότι θα μπορούσα να θυσιάσω το υπόλοιπο της ζωής μου για λίγες μόνο ώρες αυτής της χαράς. Επιπλέον την αναζήτησα γιατί ανακουφίζει από τη μοναξιά, αυτή τη τρομερή μοναξιά κατά την οποία μια τρεμάμενη συνείδηση ​​διακρίνεται στο χείλος του κόσμου μέσα σε μία  κρύα αβυσσαλέα άψυχη άβυσσο. Τέλος την αναζήτησα, γιατί στoν έρωτα είδα , σε μια μυστικιστική μικρογραφία, την προεικόνιση του οράματος του παραδείσου, αυτό που φαντάστηκαν οι άγιοι και οι ποιητές. Αυτό είναι που αναζήτησα, και παρόλο που φαίνεται πολύ καλό για την ανθρώπινη ζωή, αυτό είναι - τελικά - που βρήκα.

Με το ίδια πάθος αναζήτησα και τη γνώση. Επιθυμούσα να κατανοήσω τις καρδιές των ανθρώπων. 'Ήθελα να μάθω γιατί λάμπουν τα αστέρια. Και προσπάθησα να κατανοήσω τη Πυθαγόρεια φιλοσοφική θεωρία κατά την οποία κυριαρχούν οι φυσικοί αριθμοί. Λίγα από αυτά, αλλά όχι σε μεγάλο βαθμό, τα έχω επιτύχει.

Ο έρωτας και η γνώση, στο μέτρο του δυνατού, μας ωθούν προς τα πάνω, στους ουρανούς. Αλλά πάντα η πίκρα με γυρνούσε πίσω στη γη. Αντίλαλοι κραυγών πόνου αντηχούν στην καρδιά μου. Τα παιδιά που πεινάνε, τα θύματα που βασανίζονται από τους καταπιεστές, ανήμποροι ηλικιωμένοι, και όλος ο κόσμος που είναι γεμάτος με μοναξιά,  φτώχεια και  πόνο, κάνουν παρωδία αυτό που θα έπρεπε να είναι η ανθρώπινη ζωή.  Λαχταρώ να προσφέρω ανακούφιση από το κακό, αλλά δεν μπορώ και υποφέρω. Αυτή είναι η ζωή μου. Διαπίστωσα ότι αξίζει να ζεις, και εφόσον μου προσφερόταν αυτή η δυνατότητα, θα ζούσα με χαρά και πάλι .
 ~  Από την αυτοβιογραφία του Μπέτραντ Ράσελ, που γράφτηκε το 1956
  Μπέρτραντ Ράσελ  [1872-1970],  Άγγλος μαθηματικός, φιλόσοφος και διακεκριμένος εκπρόσωπος του ειρηνιστικού κινήματος. Βραβεύτηκε με Νόμπελ Λογοτεχνίας το 1950.
Πηγή: antikleidi.com

Τετάρτη, 19 Ιουνίου 2013

Όμοιος ομοίω … ζευγαρώνει

hope_and_love_1575099
Εμάς τους ανθρώπους, μας προγραμματίζουν να σκεφτόμαστε, να αισθανόμαστε και να ενεργούμε με ορισμένο τρόπο οι πρώιμες εμπειρίες της ζωής μας, οι γονείς μας, τα αδέλφια μας, οι θείοι κι οι θείες, οι παππούδες κι οι γιαγιάδες, οι δάσκαλοι, οι συνομήλικοί μας και μερικά τυχαία περιστατικά, όπως το δάγκωμα από ένα σκύλο, το κέντρισμα από μια μέλισσα, ένα αυτοκινητιστικό δυστύχημα, οι παιδικές αρρώστιες ….
Αργότερα στη ζωή μας δεν έχουμε συνήθως συναίσθηση για αυτόν τον προγραμματισμό και πιστεύουμε πως είμαστε από φυσικού μας ηλίθιοι, σπιρτόζοι, χαζοί, οργισμένοι, κακοί, μελαγχολικοί ανίκανοι ή ανώτεροι.
Μπορούμε μάλιστα, καθώς είμαστε πλάσματα με διάνοια, να προγραμματιζόμαστε μόνοι μας, χωρίς να το συνειδητοποιούμε και μετά να χρησιμοποιούμε τις ικανότητές μας για να διατηρήσουμε την ευτυχία ή τη δυστυχία μας.
Πολλοί από μας καταφέρνουμε με αλάθευτη ακρίβεια σε όλη μας τη ζωή να μας αποδιώχνουν, να μας απορρίπτουν, να μας εκμεταλλεύονται, να μας εξευτελίζουν και να μας κατατρέχουν. Από τους κυριότερους τρόπους για να διατηρήσουμε την κακομοιριά μας είναι να ρίχνουμε το φταίξιμο στους άλλους και τους άλλους να προσπαθούμε να αλλάξουμε – την κοινωνία, το σύζυγο, το περιβάλλον. Και την ίδια στιγμή που κατηγορούμε τους άλλους, δημιουργούμε εμείς οι ίδιοι πολλές από τις καταστάσεις που μας κάνουν δυστυχισμένους.
Για παράδειγμα, ένα άτομο προγραμματισμένο να ζει οργισμένο διαλέγει για σύζυγο κάποιον, που έχει προγραμματιστεί να ζει σε κατάθλιψη.
Τότε ο πρώτος, αν τον ρωτήσετε «γιατί είσαι οργισμένος;» θα απαντήσει: «Παντρεύτηκα αυτό το άγαλμα του πόνου, που ζει κλεισμένο στον εαυτό του, σε τίποτα δε μου χρησιμεύει, δε μου μιλάει…»κ.λ.π. Ενώ ο άλλος, αν τον ρωτήσετε για τη μελαγχολία του, θα σας πει: «Και πώς να μη βασανίζομαι από μελαγχολία; Αφού παντρεύτηκα αυτό το οργισμένο, εχθρικό, κακόβουλο κάθαρμα, που άλλο δεν κάνει από το να με ταπεινώνει!»
Ας δούμε τη Μαρτζ, που έρχεται να θεραπευτεί, γιατί πιστεύει πως είναι αντιπαθητική, πάσχει από έλλειψη αυτοπεποίθησης, αισθάνεται παραπεταμένη και υποφέρει. Φέρνεται ψυχρά και εχθρικά σε άτομα του άλλου φύλου.

ΜΑΡΤΖ: Έχω ένα πρόβλημα.
ΣΕΠ.: Τι σε βασανίζει;
ΜΑΡΤΖ: Ο φίλος μου είναι υπερβολικά θερμός. Μου ρίχνεται αδιάκοπα. Ούτε μες στο αυτοκίνητο δε με αφήνει να ησυχάσω. Με κυνηγάει στη κουζίνα. Μόνο αυτό έχει στο νου του.
ΣΕΠ: Εσένα τι εντύπωση σου κάνει η στάση του;
ΜΑΡΤΖ: Νομίζω πως δε με αγαπάει. Νοιώθω ότι με απορρίπτει και με μεταχειρίζεται και πονάω.
ΣΕΠ.: Εσύ πως του φέρεσαι;
ΜΑΡΤΖ:Ψυχρά και εχθρικά.
Έπειτα από ένα χρόνο η Μαρτζ ξανάρχεται. Τώρα έχει άλλο φίλο.
ΜΑΡΤΖ: Κάτι με βασανίζει.
ΣΕΠ: Τι σε βασανίζει;
ΜΑΡΤΖ: Ο φίλος μου είναι υπερβολικά ψυχρός. Πρέπει πάντα εγώ να προσπαθώ να τον προσελκύσω. Ενώ εκείνος … σαν να μην υπάρχει για αυτόν ο σαρκικός έρωτας. Μια φορά μόνο άκουσα λαχανιασμένη την ανάσα του, όταν έπαθε κρίση από το άσθμα του.
ΣΕΠ: Τι σκέπτεσαι εσύ για αυτό;
ΜΑΡΤΖ: Πως δε με αγαπάει.
ΣΕΠ: Πως αισθάνεσαι;
ΜΑΡΤΖ: Παραπεταμένη, θλιμμένη και αποκαμωμένη. Μου παίρνει όλο τον καιρό μου, τρώει σαν άλογο κι εγώ νιώθω, πως αυτή η ζωή με γερνάει.
ΣΕΠ: Πως του φέρνεσαι;
ΜΑΡΤΖ: Ψυχρά και εχθρικά.
Η Μαρτζ, σε αυτή την ιστορία με τους φίλους της, ρίχνοντας το φταίξιμο στις καταστάσεις, καταφέρνει να ακολουθεί τον παλιό της προγραμματισμό. Πρέπει βέβαια να αλλάξει τον τρόπο που σκέπτεται, που αισθάνεται, που ενεργεί. Το πρόβλημα δεν βρίσκεται στον περίγυρό της. Είναι εσωτερικό. Εμείς δημιουργούμε τα περισσότερα, αν όχι όλα τα ατομικά μας προβλήματα.
ΑΠΟΣΠΑΣΜΑ ΑΠΟ ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ «ΟΜΟΙΟΣ ΟΜΟΙΩ… ΖΕΥΓΑΡΩΝΕΙ» SHEPARD GELLERT
 Πηγή: Αντικλείδι

Τρίτη, 18 Ιουνίου 2013

«Μιλώντας στα παιδιά μου για την πραγματικά επιτυχημένη προσωπική και επαγγελματική ζωή»

neo-vivlio
Επιτυχημένη ζωή για τον καθένα μας είναι να κάνουμε τα όνειρα μας πραγματικότητα, να ζούμε όπως θέλουμε να ζούμε- τόσο εμείς όσο και αυτοί που αγαπάμε. Όλοι επιθυμούμε μια απολαυστική, αυθεντική και με νόημα ζωή. Παρότι ζούμε σ” έναν κόσμο πολύπλοκο, αβέβαιο, έντονα αγωνιστικό, γεμάτο περιορισμούς και κινδύνους, έχουμε την ελευθερία, την ελευθερία, τις ευκαιρίες και τις δυνατότητες να καθορίζουμε σε σημαντικό βαθμό την προσωπική και επαγγελματική μας ζωή. Κι η ζωή μας, όσο κι αν συχνά νιώθουμε ότι δεν είναι έτσι, εξαρτάται σημαντικά από τις δικές μας επιλογές και από το πόσο αποτελεσματικά τις υλοποιούμε. Αυτό ασφαλώς, απαιτεί γνώση, ικανότητες και σοφία ζωής, που πρέπει να αποκτήσουμε όταν ακόμη είμαστε νέοι, αφού τότε κάνουμε επιλογές που καθορίζουν την υπόλοιπη ζωή μας. Δυστυχώς στα σχολεία δεν αποκτούμε όσα έχουμε ανάγκη για όλα αυτά. Τα ΜΜΕ και το κοινωνικό περιβάλλον, από την άλλη, συχνά μας δημιουργούν σύγχυση. Παρότι δεν υπάρχουν συνταγές, το παρόν βιβλίο δίνει με απλό και πρακτικό τρόπο έννοιες, αρχές, αξίες, μεθόδους και τεχνικές που ελπίζω να έιναι χρήσιμες στους νέους για την πραγματικά επιτυχημένη προσωπική και επαγγελματική ζωή. (από το οπισθόφυλλο του βιβλίου)
Ένα μικρό απόσπασμα από το για εισαγωγή κεφάλαιο του βιβλίου στο οποίο ο συγγραφέας παραθέτει θεμελιώδεις διαφορές των επιτυχημένων και των μη επιτυχημένων της ζωής.
1.
  • Οι επιτυχημένοι ορίζουν οι ίδιοι το τι σημαίνει επιτυχημένη ζωή και πώς θέλουν να ζουν, ποιος είναι ο ιδανικός  εαυτός που θέλουν να γίνουν, ποιον εαυτό θέλουν να βλέπουν στον καθρέφτη. Ζουν με νόημα και δίνουν προτεραιότητα στην αγάπη, στον έρωτα, στη στοργή, στη δημιουργία, στην καλλιέργεια, στην ψυχική γαλήνη, στη συντροφικότητα, στην γνήσια φιλία, στην αναψυχή, στην φύση, στον αυτοσεβασμό, στην αξιοπρέπεια, στην αυτοεκτίμηση, δηλαδή στον όλον του σώματος, του πνεύματος και της ψυχής.
  • Οι μη επιτυχημένοι ορίζουν την επιτυχημένη ζωή με τα καταναλωτικά πρότυπα και με τα στερεότυπα του συστήματος, όπως πλούτη, φήμη και δόξα. Οι μη επιτυχημένοι κάνουν το λάθος που παραστατικά εξήγησε ο Σοπενχάουερ (Schopenhauer): «Η συνεχής κατανάλωση και απόκτηση υλικών αγαθών είναι όπως το νερό της θάλασσας : Όσο περισσότερο πίνεις, τόσο περισσότερο διψάς «.
………………………………………………………………………………………………………………………………….
6.
  • Οι επιτυχημένοι σκέφτονται ορθολογικά, αξιοποιούν το μυαλό τους δημιουργικά και  «έξω από το κουτί», ορίζουν σωστά τα προβλήματα, αναζητούν συνεχώς καινοτόμες λύσεις και τις αξιολογούν με συγκεκριμένα κριτήρια.Αποτελούν μέρος της λύσης. Σε κάθε πρόβλημα βρίσκουν μια λύση.
  • Οι μη επιτυχημένοι σκέφτονται διαισθητικά,. Συμπαρασύρονται από παρορμήσεις και συγκινήσεις, σκέφτονται «μέσα στο κουτί», αφήνονται στις στερεότυπες και πεπατημένς λύσεις.
………………………………………………………………………………………………………………………………….
13.
  • Οι επιτυχημένοι μαθαίνουν και βελτιώνονται συνεχώς, δίνουν έμφαση στην εκπαίδευση και στην παιδεία. Πιστεύουν ότι σοφός άνθρωπος είναι αυτός που γνωρίζει τόσο τι γνωρίζει, όσο και τι δεν γνωρίζει.
  • Οι μη επιτυχημένοι θεωρούν ότι γνωρίζουν όσα χρειάζονται και δίνουν έμφαση μόνο στην εκπαίδευση. Πιστεύουν ότι ο σοφός άνθρωπος είναι αυτός που τα γνωρίζει όλα.
………………………………………………………………………………………………………………………………….
 23.
  • Οι επιτυχημένοι επιζητούν τις συμβουλές των άλλων και τις λαμβάνουν υπόψη τους.
  • Οι μη επιτυχημένοι πιστεύουν πως, όταν οι άλλοι τους δίνουν συμβουλές, τους θεωρούν κατώτερους, γι’αυτό αισθάνονται μειονεκτικά και δεν τις ακούν.
………………………………………………………………………………………………………………………………….
25.
  • Οι επιτυχημένοι απολαμβάνουν τις ευχάριστες στιγμές του παρελθόντος , ελπίζουν και προετοιμάζονται για το καλύτερο μέλλον και ταυτόχρονα ζουν την κάθε στιγμή στο παρόν όσο πιο απολαυστικά μπορούν.
  • Οι μη επιτυχημένοι νοσταλγούν το παρελθόν και ελπίζουν για το μέλλον, χωρίς να απολαμβάνουν το παρόν και χωρίς να προετοιμάζονται για το μέλλον.
Πηγή:blogs.sch.gr/gymparga